TO LIKE
OR NOT
TO LIKE
In de 16e eeuw schreef filosoof Michel de Montaigne: niemand vindt zichzelf mooi of slim genoeg en iedereen voelt zich beoordeeld en gekeurd door anderen.
Nu, vijfhonderd jaar later is dat veroordelen en afkeuren een verdienmodel geworden. Als mensen geloven dat ze niet goed genoeg zijn, dan kun je ze iets verkopen dat dit gevoel weghaalt. Zeker jongeren worden bestookt met beelden via social media.
Van twaalfjarige meisjes die anti-rimpelcrème gebruiken, tot TikTok-video’s vol tieners die fillers of botox aanprijzen. En jongens? Die blijven ook niet gespaard. Algoritmes pompen hun telefoons vol gespierde lichamen waar je alleen jaloers naar kunt kijken. Het gevolg? Fanatiek naar de sportschool en supplementen slikken in een poging een bijna onmogelijk ideaal te bereiken. Er is geen handleiding voor hoe je hiermee omgaat. Jongeren moeten het zelf uitzoeken.
Een ander belangrijk thema in de voorstelling is de vraag: wat is intelligentie?. Vanaf ongeveer elf jaar worden kinderen in hokjes geplaatst: havo, vwo, vmbo. Iedereen voelt daar meteen iets bij:
Ik ben
a) slim
b) gemiddeld of
c) niet slim genoeg
Maar wat is intelligentie eigenlijk? En waarom spreken we over hoog en laag opgeleid? De voorstelling TO LIKE OR NOT TO LIKE laat zien dat we allerlei soorten mensen nodig hebben om onze maatschappij draaiende te houden. Welk diploma je ook hebt: we moeten elkaar waarderen en het respect geven dat iedereen verdient. Wie heb je liever bij je op een onbewoond eiland? Iemand die goed kan spellen of iemand die van een boom een huis kan bouwen? Dit soort vragen en nog veel meer in : TO LIKE OR NOT TO LIKE